Europejski rynek stali przez pewien czas nie był aktywny z powodu wielu czynników. Bezprecedensowe koszty energii wywierają coraz większą presję na ceny stali, a słabość kluczowych sektorów konsumenckich stali i presja inflacyjna pochłaniają zyski największych europejskich hut. Wysoka inflacja poważnie wpłynęła na finansowanie, wzrosła presja finansowa, zmuszając europejskie huty do zamykania zakładów, a nawet do recesji. Na przykład Arcelormittal musiał zamknąć zakłady z powodu kosztów, mimo że poszukuje sposobów na zmniejszenie zużycia energii. Być może w przyszłości coraz więcej hut przeniesie się do krajów o niższych kosztach produkcji w odpowiedzi na potencjalne niedobory energii lub surowców oraz niepewność co do przyszłych warunków gospodarczych. Na przykład koszty produkcji w Polsce są o około 20% niższe niż w Niemczech. W gospodarce Azji i Pacyfiku Indie i Indonezja również mają przewagę konkurencyjną w porównaniu z innymi krajami. Na razie koszty energii pozostają priorytetem, a przestoje będą kontynuowane do czasu ustabilizowania się i poprawy sytuacji makroekonomicznej.