W okresie od 4 do 7 stycznia 2022 r. ogólna rentowność kontraktów terminowych na węgiel jest stosunkowo wysoka. Wśród nich, tygodniowa cena kontraktu na główny węgiel energetyczny ZC2205 wzrosła o 6,29%, kontrakt na węgiel koksowy J2205 wzrósł o 8,7%, a kontrakt na węgiel koksowy JM2205 wzrósł o 2,98%. Ogólna siła cen węgla może być związana z nagłym ogłoszeniem Indonezji w Nowy Rok, że wstrzyma eksport węgla w styczniu tego roku, aby złagodzić niedobór węgla w kraju i ewentualny niedobór energii elektrycznej. Indonezja jest obecnie największym źródłem importu węgla do mojego kraju. Pod wpływem spodziewanego zmniejszenia importu węgla, nastroje na krajowym rynku węgla uległy poprawie. Ceny trzech głównych rodzajów węgla (węgla energetycznego, węgla koksowego i koksu) w pierwszym dniu otwarcia Nowego Roku wzrosły. Ponadto, w przypadku koksu, niedawne oczekiwania dotyczące wznowienia produkcji przez huty stopniowo się spełniły. Pod wpływem ożywienia popytu i czynników związanych z zimowym składowaniem, koks stał się „liderem” rynku węglowego.
W szczególności zawieszenie eksportu węgla przez Indonezję w styczniu tego roku będzie miało pewien wpływ na krajowy rynek węgla, ale wpływ ten może być stosunkowo ograniczony. Jeśli chodzi o rodzaje węgla, większość węgla importowanego z Indonezji to węgiel energetyczny, a węgiel koksujący stanowi zaledwie około 1%, więc ma to niewielki wpływ na krajową podaż węgla koksującego; w przypadku węgla energetycznego gwarancja krajowych dostaw węgla jest nadal wdrożona. Obecnie dzienne wydobycie i zapasy węgla utrzymują się na stosunkowo wysokim poziomie, a ogólny wpływ spadku importu na rynek krajowy może być ograniczony. Do 10 stycznia 2022 r. rząd Indonezji nie podjął ostatecznej decyzji o zniesieniu zakazu eksportu węgla, a polityka ta jest nadal niepewna, na co należy zwrócić uwagę w najbliższej przyszłości.
Z perspektywy podstawowych danych dotyczących koksu, zarówno strona podaży, jak i popytu na ten produkt w ostatnim czasie stopniowo się ożywiły, a ogólne zapasy wykazywały niewielkie wahania.
Jeśli chodzi o zyski, cena spot koksu stale rośnie, a zysk na tonę koksu stale rośnie. Odnotowano odbicie w produkcji hut stali, a popyt na koks wzrósł. Ponadto niektóre firmy koksownicze stwierdziły, że transport węgla surowego został ostatnio utrudniony z powodu epidemii nowego zapalenia płuc wywołanego przez koronę. Dodatkowo, w miarę zbliżania się Święta Wiosny, występuje duża luka podażowa węgla surowego, a ceny wzrosły w różnym stopniu. Ożywienie popytu i wzrost kosztów koksowania znacznie zwiększyły zaufanie firm koksowniczych. Od 10 stycznia 2022 r. główne firmy koksownicze podniosły cenę koksu ex-factory na trzy tury, co łącznie dało wzrost o 500 juanów/tonę do 520 juanów/tonę. Ponadto, według badań odpowiednich instytucji, cena produktów ubocznych koksu również wzrosła w ostatnim czasie, co znacząco wpłynęło na poprawę średniego zysku z tony koksu. Dane z ankiety z ubiegłego tygodnia pokazały, że (od 3 do 7 stycznia) średni krajowy zysk z tony koksu wyniósł 203 juany, co stanowi wzrost o 145 juanów w porównaniu z poprzednim tygodniem; w tym w prowincjach Szantung i Jiangsu zysk z tony koksu przekroczył 350 juanów.
Wraz ze wzrostem zysku na tonę koksu, wzrósł ogólny entuzjazm produkcyjny przedsiębiorstw koksowniczych. Dane z ubiegłego tygodnia (3-7 stycznia) pokazały, że wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych niezależnych przedsiębiorstw koksowniczych w całym kraju nieznacznie wzrósł do 71,6%, co stanowi wzrost o 1,59 punktu procentowego w porównaniu z poprzednim tygodniem, wzrost o 4,41 punktu procentowego w porównaniu z poprzednim najniższym poziomem i spadek o 17,68 punktu procentowego w ujęciu rok do roku. Obecnie polityka ograniczania produkcji w sektorze koksowniczym w celu ochrony środowiska nie zmieniła się znacząco w porównaniu z poprzednim okresem, a wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych nadal utrzymuje się na historycznie niskim poziomie. W okolicach otwarcia Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Pekinie ogólna polityka ograniczania produkcji i ochrony środowiska w regionie Pekin-Tianjin-Hebei i okolicach może nie zostać znacząco złagodzona, a oczekuje się, że sektor koksowniczy utrzyma stosunkowo niski poziom operacyjny.
Pod względem popytu, huty w niektórych obszarach przyspieszyły ostatnio wznawianie produkcji. Dane z badania z ubiegłego tygodnia (od 3 do 7 stycznia) pokazały, że średnia dzienna produkcja surówki w 247 hutach wzrosła do 2,085 mln ton, co stanowi skumulowany wzrost o 95 000 ton w ciągu ostatnich dwóch tygodni, co oznacza spadek o 357 600 ton w ujęciu rok do roku. Według wcześniejszych badań przeprowadzonych przez odpowiednie instytucje, od 24 grudnia 2021 r. do końca stycznia 2022 r. 49 wielkich pieców wznowi produkcję o zdolności produkcyjnej około 170 000 ton/dzień, a 10 wielkich pieców ma zostać wyłączonych w celu przeprowadzenia konserwacji o zdolności produkcyjnej około 60 000 ton/dzień. Jeśli produkcja zostanie zawieszona i wznowiona zgodnie z planem, oczekuje się, że średnia dzienna produkcja w styczniu 2022 r. wzrośnie do 2,05–2,07 mln ton. Obecnie wznowienie produkcji w hutach jest zasadniczo zgodne z oczekiwaniami. Z perspektywy obszarów wznowienia produkcji, ożywienie produkcji koncentruje się głównie we wschodnich, centralnych i północno-zachodnich Chinach. Większość regionów północnych nadal jest ograniczona ograniczeniami produkcyjnymi, zwłaszcza miasta „2+26”, które w pierwszym kwartale nadal będą wdrażać 30% redukcję produkcji stali surowej w ujęciu rok do roku. Zgodnie z polityką %, możliwości dalszego wzrostu produkcji surówki w krótkim okresie mogą być ograniczone i nadal należy zwracać uwagę na to, czy krajowa produkcja stali surowej będzie w tym roku nadal realizować politykę braku wzrostu lub spadku w ujęciu rok do roku.
Jeśli chodzi o zapasy, ogólne zapasy koksu pozostały niskie i podlegały wahaniom. Wznowienie produkcji w hutach również stopniowo znalazło odzwierciedlenie w zapasach koksu. Obecnie zapasy koksu w hutach nie wzrosły znacząco, a dostępne dni zapasów nadal spadały do ​​około 15 dni, co mieści się w medianie i rozsądnym zakresie. W okresie poprzedzającym Święto Wiosny huty nadal mają pewną chęć do zakupów, aby utrzymać stabilne dostawy surowców podczas Święta Wiosny. Ponadto niedawne aktywne zakupy dokonywane przez handlowców również znacznie złagodziły presję na zapasy koksowni. W ubiegłym tygodniu (od 3 do 7 stycznia) zapasy koksu w koksowni wynosiły około 1,11 miliona ton, co stanowi spadek o 1,06 miliona ton w porównaniu z poprzednim szczytem. Spadek zapasów dał również spółkom koksowniczym pewną przestrzeń do zwiększenia produkcji; podczas gdy zapasy koksu w portach nadal rosły i od listopada 2021 r. skumulowane zapasy przekroczyły 800 tys. ton.
Ogólnie rzecz biorąc, niedawne wznowienie produkcji w hutach stali oraz ożywienie popytu na koks stały się głównymi czynnikami napędzającymi silny trend cen koksu. Ponadto, wysokie ceny surowca – węgla koksowego – również wpływają na koszt koksu, a ogólne wahania cen koksu są silne. Oczekuje się, że rynek koksu nadal utrzyma silną pozycję w krótkim okresie, ale należy zwrócić szczególną uwagę na wznowienie produkcji przez huty stali.